Jesteśmy osobami, które zdecydowały się wspólnie prowadzić Dom-Klub, należymy do międzynarodowej sieci podobnych domów (zob. ICCD). Są wśród nas członkowie Domu, którzy doświadczają kryzysów zdrowia psychicznego, a także pracownicy i wolontariusze.

Do czego dążymy… Naszym celem jest takie wzmacnianie własnej podmiotowości i autonomii (ang. empowerment), by móc podejmować jak najlepsze dla nas decyzje, włączać się w rozmaite przedsięwzięcia, pełnić różnorodne role społeczne i zawodowe.

„Musimy wiedzieć, po co tu jesteśmy. Dlatego każdy ma prawo do wypowiedzenia własnego zdania, a decyzje są podejmowane na zasadzie konsensusu. To jest taka nasza wzajemna edukacja: bądźmy ludźmi i uczmy się pomagania sobie nawzajem”.

Robert

Dom-Klub… to miejsce, gdzie działamy, naturalna przestrzeń z realnymi ludzkimi dążeniami i problemami. Umożliwia nam ona i zachęca do brania na siebie współodpowiedzialności za różne działania. Członkowie i pracownicy współzarządzają Domem i razem wykonują zadania.

„Dom to miejsce, gdzie - moim zdaniem - odbywa się terapia życiem albo terapia przez życie. Pozytywna atmosfera Domu pozwoliła mi odzyskać wiarę w siebie i swoje możliwości, czuje się tu potrzebna i akceptowana”.

Iwona

Założyciele… to osoby związane z realiami zdrowia psychicznego zawodowo, osobiście lub „po sąsiedzku”, które doświadczyły, jak wiele daje wzajemna pomoc i współpraca wśród osób chorujących psychicznie. Dom zakładali m.in.: sąsiadka osoby chorej – pedagog, animatorka grup wsparcia – psycholog, osoba doświadczająca choroby – fizyk, specjalista w Departamencie Pomocy i Integracji Społecznej MPiPS – pracownik socjalny, rzecznik praw pacjenta – mgr resocjalizacji.